:: navigation
» main artist page
» music
» widgets and banners
» comments
» fans and user stations » contact this artist
» add to 'favorite artists'
» music
» widgets and banners
» comments
» fans and user stations » contact this artist
» add to 'favorite artists'
:: tags
chiangmai
cnx
hiphop
khud
khudz
kruefah
meawkhud
rap
thai
wanwila
:: artist infos
» member profile:
++MeawKhud++
- !!Hit Da Bong In Da House!!
++MeawKhud++
- !!Hit Da Bong In Da House!!
» genre:
HipHop >
Spoken Word
» location:
Pimpimon Navachai
» label: unsigned
Advertisement
|
Song Info
Share URL of this page
I Realize *demo
play lo-fi
play hi-fi
download
Author
Copyright
Album
Uploaded on
Genre
Copyright
Album
Uploaded on
Genre
Take charge
Charts position
» highest in charts: # 638 (1,509,260 songs currently listed in HipHop)
» highest in sub-genre: # 23 (16,639 songs currently listed in HipHop > Spoken Word)
» highest in sub-genre: # 23 (16,639 songs currently listed in HipHop > Spoken Word)
Lyrics
บนที่ที่ยืนอยู่ สัมผัสเวลาที่คงอยู่ ดำเนินไป
ความเจ็บปวดลึกสุดใจ
แต่วันที่ไม่มีเธออยู่ อีกยาวไกล
ไม่อยากตื่นมารับรู้ ตลอดไป
แต่ว่าฉันต้องหายใจ ในส่วนของคนที่หลับใหล
ทุกคืนวันฉันถามตัวเอง ว่าจะข่มตาหลับไหม
วันเวลาไม่กลับไป เหมือนลำธารไม่ไหลกลับ
ความคิดสับสนเหมือนสับไพ่ และมืดมนเหมือนไฟดับ
ต้องหักใจรับชะตา แล้วบอกว่าฟ้าไม่มีตา
แต่สี่ปีแล้วที่ผ่านมา ที่ฉันยังติดอยู่กับเวลา
นี่เป็นภาพที่ผุดขึ้นมา ความรู้สึกที่ขุดขึ้นมา
หลายปีที่เธอจากไป แต่น้ำตายังไหล ไม่มีวันสร่างซา
ใครที่จะเข้าใจทุกเรื่องราวที่อ่อนล้า
ใครจะมอบความรัก ไม่พลั้งออกแค่เพียงวาจา
ในการจ้องมองจากฟากฟ้า ที่ปราศจากดวงตา
ฉันรู้ว่าเธอรออยู่ตรงนั้น แล้วพบกันครั้งพิพากษา
เธอ .....ขอบคุณนะ
ที่เธอไม่เคยจากไปไหน
แม้ว่าหนทางมันช่างยาวไกล
กว่าจะถึงมัน
เธอไม่ทิ้งกัน
ขอบคุณนะ
ฉันรู้ว่าเธอไม่ไปไหน
ต่อให้อยู่ไกลสุดไกลเพียงใด
ต่อจากนี้ไป จะนานเท่าไร ฉันรักเธอ
Why we can't 2 say good bye
Why da god can't save her life
Why i can't forget and i can't 2 wait the die
ภาพที่ย้อนขึ้นมาแต่ฉันไม่อาจย้อนเวลา
ตอนนั้นฉันไม่คิดไขว่ขว้า แต่ตอนนี้ฉันกลับไฝ่หา
เหมือนพายุมาถาใส่ มั่นคงไว้แต่ใจหาย
เหมือนเธอเป็นภูผาให้ แล้วส่องทางเหมือนไฟฉาย
ไม่ลืมเธอเหมือนหายใจ เหมือนไขลานให้เดินต่อ
แม้กายเธอสลายไป แต่ความทรงจำยังเติมต่อ
เหมือนดอกไม้ช่อเดิม ที่ไม่มีวันจะบานต่อ
เป็นลิขิตจากสวรรค์หรือว่าเป็นสิ่งที่กรรมก่อ
ลมหายใจในวันต่อวัน ภาพที่จดจำฉากต่อฉาก
ทำยังไงคงหนีไม่พ้น ต่อให้ความตายยอมต่อหมาก
ความผิดบาปมันตอกย้ำ เพราะการกระทำเกินยกฟ้อง
ทุกน้ำตาที่เหยียบย่ำ ตอนนี้มันกลับมาเรียกร้อง และร้องเรียน
แต่ยากจะหาหลักฐานในการกระทำที่แนบเนียน
ฉันทำลายสิ่งที่เราตั้งใจทำอย่างพากเพียร
หากวันนี้เป็นตอนจบที่ฉันต้องพบคงเถียงยาก เพราะมากเสียง
ละเลงความใส่ตัวฉัน เหมือนเป็นสมุดวาดเขียน
พวกเขาประกาศความผิดที่ตัดสินแค่เพียงภาพ
และนำฉันเข้าไปวัดบนตราชั่งที่เอียงข้าง
เบี้ยล่างที่ผู้คุมไม่มีอำนาจสั่งความคิด
ฉันไม่มีวันเสียใจกับการเรียนรู้จากความผิด